बेसारको बोरा बोकेर बेसार बाजे बसमा चढे। बेसारको धुलोले शिरदेखि पैतलासम्म पूरै पहेंलपुर । लुगा र शरीर समेत पहेंलोभएका बेसार बाजेलाई देखेर बसको पछिल्तिर रहेका ठिटाहरु गलल्ल हाँसे ।– सुड्डो त पुरै ब्राजिलको फ्यान पो रैछ त ।–जर्सी मात्र हो र, हेर न जुँगा पनि पहेंलै पो छ त बुढाको ! हाहाहा.....।‘ए बाजे, सिधै ब्राजिलबाट आएको हो ?’ एउटा ठिटाले सोध्यो ।‘बाजुरा हैन बाबु, तल बेसीबाट आएको, शहर जान’ बेसारको बोरा समाउँदै बाजेले जवाफ फर्काए ।‘नेइमारले नै दान दिएजस्तोछ लुगादेखि पोकासम्म सुड्डोलाई’ अर्को बोल्यो ।‘त्यो नेपाने मोराको कुरा नगर है बाबु हो । अस्ति एक मानो बेसार लिएर गएको पैसात दिएको छैन । त्यस्तै लोभीले दिन्छ नि लुगा’ ठिटाहरुले नेइमार भन्दा बुढाले गाउँकै छिमेकी न्यौपाने सुनेछन् ।‘ए सुड्डोले के भन्छ यार । नेइमार भनेको, नेपाने पो भन्छ त ! ए बुढा तिमी ब्राजिलको फ्यान हैन ?’ फेरि अर्को केटो बोल्यो ।अघिल्तिर सिटमा पहेंलो जर्सी लगाएर बसेका अर्काथरी ठिटाहरु बोले, ‘ओइ केटा हो कसलाई थर्काएको । ती बेसार बेच्नहिँडेका बाजेलाई किन जिस्क्याउँछौं । तागत भए यता आओ ।'‘ए जोगीहरु पनि रैछन् त त्यहाँ । हेर...